Prawo Raashtram

Omówienie choćby małej części praw Raashtram zajęłoby całą zimę, a czasu tyle wszak nie mamy. Postaram się przybliżyć Ci najważniejsze z nich, tak byś wiedział, czego oczekiwać po przybyciu do tego kraju. Wyruszając do Raashtram musisz pamiętać mój chłopcze, iż jego społeczeństwo nie jest jednolite. Podział kastowy oraz występowanie w nim osób korzystających ze specjalnych (szczególnych) przywilejów powoduje, że prawo tego państwa jest zróżnicowane i tak bardzo odmienne (jakże odmienne) od naszego. Jego reguły kształtowały się przez dwa millenia istnienia dzieła Vanada, nim przybrały swą obecną formę. Większość z nich stanowią prawa zwyczajowe, przekazywane w opowieściach, co nie oznacza, że nie są spisywane. Niewielką część stanowią edykty Vanada i jego następców.

Musisz pamiętać o tym, że na przestrzeni wieków zarówno obszar Raashtram, jak i jego ludność uległa znaczącemu wzrostowi, a w konsekwencji rola niektórych dawnych zwyczajów zmalała, gdyż nie były one w stanie zapewnić sprawnego funkcjonowania królestwa. Zgodnie z najstarszymi z pośród nich prawo rozstrzygania sporów między ludźmi przysługiwało kapłanom. Sąd kapłański zwany Valabishem rozpatrywał z pewnymi wyjątkami wszystkie sprawy, niezależnie od tego czy chodziło o pozbawienie życia poddanego króla czy też o sprzedanie konia ze spiłowanymi zębami. W tych przypadkach, gdy mag złamał prawo swego domu magii był on sądzony przez Radę Pięciu, w której skład wchodzili Arcymagowie, zaś wewnętrzną sprawą Dakoitów były spory, w których obie strony należały do ich ludu. W przypadkach, gdy jedna ze stron nie była Dakoitą, osądzenie sprawy należało do Valabishu. Przez wiele wieków wątpliwości budziły przypadki, w których członek tego ludu będący kapłanem lub magiem dopuszczał się przeciwko innemu Dakoicie czynu stanowiącego złamanie reguł wiążących go z racji pełnionej służby. Rozstrzygnął je król Lokesh III, który nakazał, aby wyrok uzgadniany był przez Radę Pięciu lub Valabish - w zależności od tego kim był sprawca - z plemieniem, do którego należał.

Z upływem wieków rola sądów kapłańskich zmalała. Wielość spraw oraz rozległość terytorium Raashtram spowodowała, że okres oczekiwania na rozstrzygnięcie znacznie się wydłużył. Po trwających latami sporach i dyskusjach wykształcił się zwyczaj, że w większości spraw obowiązek sądzenia spoczywa na barkach justycjariuszy. Dziś Valabish zajmuje się wyłącznie sprawami najważniejszej wagi, a także tymi które można określić mianem religijnych. Zaliczane są do nich między innymi sprawy o czystość kultów, o wykroczenia braminów przeciwko prawom ich domów. Rozstrzyganie spraw przez Valabish nie dotyczących braminów, stało się czymś wyjątkowym. Wszak wiąże się ono z koniecznością złożenia datku na świątynię w wysokości co najmniej kilkudziesięciu sinów. Sprawiedliwości przed sądem kapłańskim zazwyczaj dochodzą więc kszatrija i bramini. Wajsja, Sindra oraz Pariasi zdają się na rozstrzygnięcia justycjariuszy. Zwyczaje dotyczące magów i Dakoitów o których przed chwilą Ci mówiłem wciąż są powszechnie przestrzegane. Nie bez znaczenia dla tego, pozostaje rola jaką nomadzi pełnią w Raashtram, ale o tym ktoś inny już Ci opowiedział.

Rozmiary prowincji podlegających władzy justycjariuszy powodują, że zazwyczaj zmuszeni są oni w drodze edyktów powołać sędziów, na których barkach spoczywa obowiązek rozstrzygania sporów. Zgodnie z istniejącym zwyczajem w sprawach o czyny karane na gardle wyrok wydaje zawsze justycjariusz. Jeżeli namiestnik uzna, że waga sprawy tego wymaga to przekazuje ją do osądzenia Valabishowi (równiez na wniosek strony), jednakże jest to ogromną rzadkością. Zdarza się to tylko w sprawach szalenie ważnych a których rezultatem chociażby pośrednio zainteresowani są bramini lub wysoka szlachta. Mimo iż Valabish cieszy się ogromnym szacunkiem dochodzi czasem do sporów między namiestnikiem, a duchowieństwem. Ostatnie słowo należy jednak do namiestnika, wszak to jemu podlega gwardia. Do jego obowiązku należy ujęcie przestępcy. Bez niego wyroki Valabishu pozostają tylko słowami. Trzeba jednak pamiętać, że Ci, którzy lekceważą słowa kapłanów narażają się nie tylko na ich gniew ale i gniew bogów. Muszą liczyć się także z władzą, jaką sprawują nad ludzkimi umysłami bramini. Chociaż od tego wydarzenia minęło już ponad tysiąc lat można wciąż usłyszeć opowieść o oprawcy Komalu. Komal został rozszarpany przez pospólstwo, po tym jak publicznie odmówił sprowadzenia przed Valabish swego kuzyna, kapłana Purushy, który słynął z wizyt w przybytkach rozkoszy cielesnych.

Zdarza się jednak, że oprawcy nadużywają władzy, którą król im powierza. Jedynym sposobem ochrony przed tym, jest skarga do króla. Musisz mieć jednak świadomość, że gdy dotrze ona do króla, po pokonaniu armii urzędników, to upłynie wiele cykli księżyca. W konsekwencji król może pozbawić justycjariusza zajmowanego przez niego urzędu i ukarać go. Niewiele to pomoże tym, których dotknęła niesprawiedliwość, wszak wykonywanie wyroków należy do namiestników. Im prowincja położona jest bliżej stolicy, im możniejsze rody są zaangażowane w sprawę, tym większa jest szansa na to, że skazany dożyje w lochu dnia, gdy władca Raashtram rozważy to, czy jego sługa nie przekroczył swych uprawnień.

  1,2